PORTUGAL (segunda entrega)
Do alto da duna via-se a tarde toda
como uma enorme flor transparente,
aberta e estendida até aos confins do horizonte.

[...] mas lembro-me de que eram palavras moduladas como um canto, palabras cuasi visíveis que ocupavam os espaços do ar com a sua forma, a sua densidade e o seu peso. Palavras brilhantes como as escamas de um peixe, palavras grandes e desertas como praias. E as suas palavras reunian os restos dispersos da alegria da terra. Ele os invocava, os mostrava, os nomeava: vento, frescura das águas, oiro de sol, silêncio e brilho das estrelas.
Sophia de Mello Breyner. CONTOS EXEMPLARES


3 comentarios:
Buenísimas las fotos, y me gusta especialmente en la que se te ve mirando al mar con ese efecto color y blanco y negro, muy buena sí señor.
H
Gracias, primo!
A ver cuando nos echamos unas tapillas por Graná y veo a tu campeón. El primer finde de Octubre estaré por ahí.
Hasta pronto
El 7 Boda
El 6 libre
Saludetes Granainos
H
Publicar un comentario